bugün mutsuz uyandım.

hayır kötü bir rüya görmedim. uykum uzun zamandır olduğu gibi bölük pörçük değildi. çok uzun süre de uyumadım. mutsuzdum uyandığımda.

bi sigara yaktım, sonrasında kendime gelirim diye. ve bi tane daha… bir tane daha…

kahvaltı bile yaptım. hala mutsuzdum.

hazırlandım, işe gittim. umudum orda bişeylerin düzeleceği yönündeydi. olmadı.

beklentim yersizdi. çünkü sıkıldığım şey aslında benim. nefret ediyorum kendimden, aynaya bakmak istemiyorum. gördüğüm şey kendim değilmiş gibi hissediyorum her baktığımda.

otururken yatağımda, işyerinde boş zamanımda ya da metroda; bişeyler ufak ufak çiğniyor içimi. lokma lokma yok ediyor beni. bişey var içimde ben olmayan. gelmiyor içimden düşünmek ne olduğunu. üzülmüyorum. ağlamak değil niyetim. sadece…

jaqueline

dedim ya; bişey var içimde. ne olduğunu anlamak istemediğim.