aSLı ₪

“bi yerden başlamak lazım” dedim ve elimden geldiğince gezdim. o kadar çok kişiyle buluştum ki; bu benim bünyeme fazlaydı… kaldı ki bünye buna dayanamadı ve sıkıldı!

ardından uzun bir inziva dönemi geçirdim… ne okula gittim ne birine ne de kendime vakit ayırdım. zaten ondan ayrılmamın sebebi hayatımda hiçbir erkek istemediğimdendi. öyleydi de… inziva dönemimde evimde geçirdim vaktimi; bloglarımı takip ettim, kitap okudum, film izledim ama hiç zevk almadım.

sonra iş aramaya başladım… arıyor gibi yaptım, bulamadım. aradım, bulamadım. görüşmeye gittim kabul edilmedim… derken eski işyerinden gelen teklifi kabul edip türkiyenin önde gelen bankalarından birinde çağrı merkezi müşteri temsilcisi olarak işe başladım.

işe “pat” diye başlatmıyorlar malûm… eğitim aldık. O da işe başladı benle birlikte… aynı işte çalışacak olmak şaka gibi bişeydi. ilk gün “amaağn” diyorsun “nasılsa yaparım o olsa da olmasa da”. ikinci gün hareketleri ilgini çekmeye başlıyor ama kendine bile itiraf edemiyorsun. üçüncü gün daha çok ilgini çekmeye başlıyor hareketlerini, her anın arka planında neler döndüğünü biliyorsun, kendine itiraf ediyorsun özlemi ama… çevrene edemiyorsun. dördüncü gün hareketleri daha da ilgini çekiyor, senin ilgini çekmek için tasarlanmış olduklarını bile bile sinirleniyorsun. nefret ve sevgi, sinir ve aşk o kadar mükemmel birleşiyor ki histerik krizlere giriyorsun kimseye çaktırmadan. gecesinde bi kavga sonraki gün yine hiçbişey olmamış gibi işe gitmeler… velhasıl… dayanamadık birbirimize mesafeli kalmaya çalışmaya ve başladık yeniden.

iş başladı ardından… günde ortalama 150 kere “iyi akşamlar ben aslı” demek, telefonla konuşmak, bilgisayar açmak  başlarda iğrenç gelmişti ama sonra alıştım. çok yoğun ve yorucu olsa da, iyi yine be = )

okul başladı ardından. anneden para almamak için hayatımda almadığım riski aldım. büyüüÜÜüüük bir borcun altına imzamı çaktım. günlerim stres dolu artık.

bi de bişey itiraf ediim mi? yeni bi iş aramaktayım. aynı performansla(belki daha azıyla), daha çok para kazanabileceksem, neden buraya katlanayım ki? eskiden “kariyer yapar mıyım mezun olduktan sonra ki acaba?” diyordum ama… yok yok istemiyorum ben orda kariyer mariyer! hıh!

ve “biyerden başlamak lazım” dedim, blogumu açıp yazdım!

işten ve yaşadıklarımdan daha çok bahsetmek istiyorum. edeceğim merak etme ; )