aSLı ₪

Şimdiye kadar yaptığım herşey için… ama biliyor musun? senin kadar ince düşünen bi insanla arkadaş olmak çok zordu. her seferinde benim yerime -aklımın ucundan bile geçmeyen- onca ayrıntıyı düşünmüş olman beni şok ediyordu. kendimi ifade edemiyor olmam da cabası. seni çok seviyordum (hala seviyorum). gösteremediğim kadar çok.

geçen gün kızlarla aramızdaki sorunlar hakkında konuştuk… ve şu sonuca vardık; önemsediğimi gösteremiyorum önemsediğim halde. hatta önemsediğimi gösteremezken, umursamaz görünmem de şirketimizin naçizane hediyesi..!

işte bu yüzden oldu ne olduysa… yoksa ben sizin tasvir ettiğiniz gibi bi insan değilim. hele geçen sene, her hafta içip ağladığım, ölmek için gün saydığım, bunu insanlara belli etmeme konusunda profesyonellik kazandığım sene. peki sana neden hep kötü, mutsuz yüzümü gösterdim di mi? sen benim en yakınımdın da ondan. sıkıcıydı di mi? belki de hataydı… peki neden sen geldiğinde gittim di mi? çünkü kafasızım da ondan. bunun açıklaması elbette bu değil ama bu konuyu burda ifşa etmeyeceğim.

aramadın. aramadım. bitti. sen istemedin. ve bitti. kendin için kötünün iyisini istedin. ve bitti. yürümüyordu, bunu ben de görebiliyordum. ne kadar sevsem de… nasıl olduysa bitti. ha şey; sen kötünün iyisini istedin. bu sözlerimde hiçbi iğneleme yok, tüm sözlerim masum. haklısın. bana neden katlanmak isteyesin ki?! kim ister bana katlanmak?! haklılığına ne laf söylerim ne de söyletirim. haklısın istemedin. haklısın bitirdin. ve sen istemediğin için bitti. evet bunu bilmelisin. sen istemediğin için. aramadın, aramadım. ve bittik.

hani demiştin ya bana;(tam sözleri hatırlamayabilirim, bilirsin beni hafızam zayıftır…) “…sen istediğin sürece bu arkadaşlık devam edecek…” ne kadar üzüldüğümü bilemezsin bu sözden sonraki dönemde. ama biliyorum ben arsızım. uslanmıyorum. hala üzülüyorum bu hale getirdiğim için.

fakat şunu bilmelisin; ben asla ve asla “sadece” işim düştüğü zamanlarda sana gelmedim. arkadaşımsın, ermiş değilim ki sen benden üstünsün, sana danışacağım şeyler oldu. ama kesinlikle seni kullandığım gibi bişeyi dile getirmemelisin. sana olan saygı ve sevgim sonsuz… herzaman da öyle kalacak.

sana hep içten olmaya çalıştım ama bazen olamadım biliyorum. bazen kıskandığım oldu seni, buna katlanamayıp uzaklaşmalarım oldu. bazen acemice davranışlarım… bazen aptallıklarım. bazen iki yakayı birleştiremediğim oldu. arada kaldım… ama artık yakanın iki yanı da yok = P (zaten birinizden birinizle sorun yaşadığım gün diğer tarafla da sorun yaşıyordum ilginç bi şekilde…)

ha bi de; bana aldığın gülleri kuruttum saklıyorum… ; )

bi de ; sizin evi temizlerken ortak kullanım alanlarıyla ilgilendim sadece… ; )

bu bir af dileme yazısı falan değil. sadece içimdekileri dökmek gerek zaman zaman… şuan hepsi bitmemiş olabilir. ama şunu bil ki; içimde kocamansın. = )

15.01.09 tarihinde 05:06′da yazmışım. bugün başka şeyler yazmak niyetiyle açtığım anda konu hakkında ufak şeyler yaşandı madem; bunu yayımlayayım bari…