sleepless01.jpg

3 kuruş paraya çalıştığımız işyerinin bizi “bayramda çalışacaksınız, izin yok!” diyerek alıkoyması ve bayramdan 1 gün önce 5 günlük tatil ilan etmesinin verdiği sinir-sevinç karışımı duygusal buhranın üstüne; beni eken bi arkadaşın da varlığına şükürler olsun ki; bu bayram yapayalnızım…

yalnızlıktan ne yapacağımı şaşırma durumuna yaklaşık 1 senedir düşmemiştim. geçen sene bu dönemlerde yine çaresiz ve kimsesiz kaldığım o anlarımı unutmak için mi aynı şeyleri yineliyorum?!

1. gün; elbise dolabımı kış moduna aldım, oturdum 10 tane Uykusuz bitirdim, kendime Big Mc ısmarladım, pinekledim pinekledim…

2. gün; CMYLMZ’ı 3. kere izledim, kendimi içeceğe verdim, ve hatta kendimi kaybettim, halime üzüldüm, isyan ettim, sızdım, uyandım, sızdım, uyandım, … , sızmışım…

3. gün; (önceki günler açmadığından mıdır nedir?) kendimi temizliğe verdim, hem de öyle böyle değil derinlemesine temizlik. 1 yılı aşkın süredir bir erkeğin elinin değmesini bekleyen tamirleri yaptım. işim bittiğinde ben de bitmiştim. oturdum Kadının Olamam’ı izledim, yetmedi 4 bölüm Gece Sesleri izledim(ama ne keyifle; çayımı çerezimi hazırladım = P benden beklenmeyen bi performans…). sabah oluyordu ama uykum yoktu, bu sefer üstüne 0,5 bölüm Mert ve Gert izledim. iyce canım sıkıldı büssürü blog gezdim…

bu aralar tütsüye dönüş yaptım büyük bi keyifle…

şimdi uyuyabilsem… akşam uyansam… nefis olur…

hadi iy uykular.