aSLı ₪

itiraf ediyorum; dün karşımda benle konuştuğun sırada hayal kuruyordum…
ama ne yapabilirdim ki? aynı sözleri 10 dakikada 1 tekrarlayıp duruyorsun ve söylediğim hiçbirşeyi kabul etmiyorsun! inanmıyorsun, ya da inatla inanmak istemiyorsun… herşey bana bağlıysa benim yönlendirmem gerekir durumu.
nefret ediyorum istemediğim şeyleri -istemediğimi dile getirmeme rağmen- yapmaya zorlanmaktan! sonra ben kırıcı, düşüncesiz vb kötü insan oluyorum…

insanları anlayamıyorum… örnek vermek gerekirse geçenlerde bi misafirimiz vardı evde. hanfendi ile el sıkışmamızın hemen ardından piercingimden başladı beni yargılamaya, kedim, saçım, düşük bel pantolonum, onun üstüne giydiğim tişörtüm ve tabii ki ayakkabılarım, evimizin durumu(bi öğrenci evine göre orta lükslükte olan bi evimiz var. öğrenci evi lan eninde sonunda…), bi ara o kadar abarttı ki; [...]

bi garibim yine bu aralar. ama bu sefer farklı. bişeyler var aklımda, kendime bile itiraf edemediğim… etmek istemediğim. hatta etmek istediğimde düşüncelerimin çok başka yerlere dallandığı bi haldeyim. yolları her takip etme çabalarımda karmakarışık derinlere ulaştığım…
uyanamıyorum. aslında uyuyamıyorum da… gece yatağıma uzandığımda tüm düşünceler beynime hücum ediyor karanlıkta. kavga içindeyim hepsiyle. bazen barışıyor gibi oluyoruz, sonra [...]