aSLı ₪

 
  
“… ben daha çocuğum laaAAYN! diye haykırmak istiyorum, fakat…  dur söyleme! biliyorum olmadığımı…”
 

“Etrafımdaki insanların birinin bile gerçek olup olmadığını bilmek olası değil. Tek bildiğim, onları algıladığım.Ve algılar -bir milyon insanı birlikte algılasam bile- bana zarar veremez.”
“Önce korku hissederiz ve bedenimiz sonra mı tepki gösterir? Yoksa, bedenimizin harici uyarılara verdiği yanıtı beynimiz korku olarak mı yorumlar?”
Arka kapağını okuduğumda Olasılıksız’dan daha çok ilgimi çekti. Kurgu olarak birbirlerine benzediklerini [...]

insanlar toplu taşıma aracı beklerken mi şekil değiştiriyor, yoksa o tip yaratıklar hep var mı? bilmiyorum…
otobüse binmeden önce söylenmeye başlayıp, bunu şoförü yeterli kıvama getirip kavgaya kadar ilerletme çabasında olan insan modülüyle yine karşılaştım bugün.
hikayemiz; üsküdar – kadıköy arasında biryerde geçiyor. henüz binmeden söylenmeye başlayan bi amca ve şoför başrolde, fon müziklerinde ise halkımızın nadide insanları… [...]

artık kızıl değilim! hafif çapta yaşadığım bunalıma,uzun süredir devam eden yoğun ve stratejik baskıyı(!) da ekleyince kendimi kuaförde buluverdim. koyu ile açık arası bi tonda kumral olmasını istediğim saçlarım; balköpüğü oldu. güzel de oldu hani = )
uçlarda hafif kızıl ışıltılar kaldı ama onlar da (hala; benden para kazanmaya devam etmek için mi, yoksa gerçekten gerektiği için [...]

3 kuruş paraya çalıştığımız işyerinin bizi “bayramda çalışacaksınız, izin yok!” diyerek alıkoyması ve bayramdan 1 gün önce 5 günlük tatil ilan etmesinin verdiği sinir-sevinç karışımı duygusal buhranın üstüne; beni eken bi arkadaşın da varlığına şükürler olsun ki; bu bayram yapayalnızım…
yalnızlıktan ne yapacağımı şaşırma durumuna yaklaşık 1 senedir düşmemiştim. geçen sene bu dönemlerde yine çaresiz ve kimsesiz [...]