insan kendisinin durağı
By aSLı @ 20:57
incilerim
Sonra aramıza yollar girdi…
Uzun bir yolculuk içindeyiz;
biraz hayat, biraz rüya, biraz da aşk…
Nedensiz bir korku gelirdi, senden önce…
Gelecekten çaldığımızı düşündüğüm anların korkusuydu bu.
Ve biliyordum bedelinin,
hiç bitmeyen sensizlikle ödeneceğini…
“Yargılama, yargılanırsın”, demiştin…
Kabullendim herşeyi;
herkesi koşulsuz sevmeyi…
Duvarındaki resimde olduğu gibi,
bağışlayan gülümseyişi
anladım…
Hep bir gitme vaktinin, görülmeyen nedeniyle geldiğini;
kaybetmenin, asla, ilk anda ne kazandırdığını göstermediğini…