aSLı ₪

beni ne kadar şaşırttığını bilsen… bi bilsen… kendini ilah sanardın = )
şimdiye kadar izlediğim insanlardan çok mu farklısın, yoksa benim bakış açıma bişey mi olmuş? bilemiyorum. bişey var gözden kaçırdığım, en başından en sonuna kadar gidiyorum, bulamıyorum. bişey var, ama ne!? kim bu oyundaki dengesiz? sen mi ben mi? nedir olay bi anlatır mısın? desem, [...]

dün yazlıklarımı yerleştirirken 4 yıldır oturduğum bu evdeki son yazlık yerleştirmem olduğunu hatırladım. 1 ay sonra bu ev artık bizim olmayacak. S ile son ayımızı mükemmel geçirelim, üzücü konuları açmayalım, özlemekten bahsetmeyelim diyorduk birbirimize ama ne yazık ki ister istemez düşünüyor insan. pamuk ipliğine bağlı gözyaşlarımız. biri ağzını açsa kopuverecek. işte bu yüzden son ayımızda [...]

çok yorgundum. sen de öyle. 24 saati birlikte geçirmek iki arkadaşı bile sıkardı.
başta böyle olmayacağını düşünmek istedin. tahmin ediyordun böyle olacağını ama konduramıyordun kendine ve bana. çünkü ben o “ulaşılmaz”dım ve sonunda bana ulaşmak üzereydin. her ne olursa olsun yapabileceğini düşündün. biraz da ben yardım edecektim elbette. birlikte sinemaya gidecektik. süper vakit geçirecektik. istanbul’un altını [...]

kahve içmeyecektik! hadi içtik, fal bakmayacaktık… nerden aklıma soktun ki finallerimin son gününün arefesinde böyle şeyleri!
sen uyuduktan sonra ders çalışmaya başladım tek başıma. kendi evim olmayan bi evde. yapayalnız. ve tüm düşünceler beynime hücum etti. işte; insan ne yaparsa kendine yapıyor. belirsiz bi boşluk oluştu içimde. ne olduğunu anlayamadan kocaman oldu. kendimi google’da bişeyler ararken [...]

bugün mutsuz uyandım.
hayır kötü bir rüya görmedim. uykum uzun zamandır olduğu gibi bölük pörçük değildi. çok uzun süre de uyumadım. mutsuzdum uyandığımda.
bi sigara yaktım, sonrasında kendime gelirim diye. ve bi tane daha… bir tane daha…
kahvaltı bile yaptım. hala mutsuzdum.
hazırlandım, işe gittim. umudum orda bişeylerin düzeleceği yönündeydi. olmadı.
beklentim yersizdi. çünkü sıkıldığım şey aslında benim. nefret ediyorum [...]

“bi yerden başlamak lazım” dedim ve elimden geldiğince gezdim. o kadar çok kişiyle buluştum ki; bu benim bünyeme fazlaydı… kaldı ki bünye buna dayanamadı ve sıkıldı!
ardından uzun bir inziva dönemi geçirdim… ne okula gittim ne birine ne de kendime vakit ayırdım. zaten ondan ayrılmamın sebebi hayatımda hiçbir erkek istemediğimdendi. öyleydi de… inziva dönemimde evimde geçirdim [...]

Şimdiye kadar yaptığım herşey için… ama biliyor musun? senin kadar ince düşünen bi insanla arkadaş olmak çok zordu. her seferinde benim yerime -aklımın ucundan bile geçmeyen- onca ayrıntıyı düşünmüş olman beni şok ediyordu. kendimi ifade edemiyor olmam da cabası. seni çok seviyordum (hala seviyorum). gösteremediğim kadar çok.
geçen gün kızlarla aramızdaki sorunlar hakkında konuştuk… ve şu [...]

itiraf ediyorum; dün karşımda benle konuştuğun sırada hayal kuruyordum…
ama ne yapabilirdim ki? aynı sözleri 10 dakikada 1 tekrarlayıp duruyorsun ve söylediğim hiçbirşeyi kabul etmiyorsun! inanmıyorsun, ya da inatla inanmak istemiyorsun… herşey bana bağlıysa benim yönlendirmem gerekir durumu.
nefret ediyorum istemediğim şeyleri -istemediğimi dile getirmeme rağmen- yapmaya zorlanmaktan! sonra ben kırıcı, düşüncesiz vb kötü insan oluyorum…

insanları anlayamıyorum… örnek vermek gerekirse geçenlerde bi misafirimiz vardı evde. hanfendi ile el sıkışmamızın hemen ardından piercingimden başladı beni yargılamaya, kedim, saçım, düşük bel pantolonum, onun üstüne giydiğim tişörtüm ve tabii ki ayakkabılarım, evimizin durumu(bi öğrenci evine göre orta lükslükte olan bi evimiz var. öğrenci evi lan eninde sonunda…), bi ara o kadar abarttı ki; [...]

bi garibim yine bu aralar. ama bu sefer farklı. bişeyler var aklımda, kendime bile itiraf edemediğim… etmek istemediğim. hatta etmek istediğimde düşüncelerimin çok başka yerlere dallandığı bi haldeyim. yolları her takip etme çabalarımda karmakarışık derinlere ulaştığım…
uyanamıyorum. aslında uyuyamıyorum da… gece yatağıma uzandığımda tüm düşünceler beynime hücum ediyor karanlıkta. kavga içindeyim hepsiyle. bazen barışıyor gibi oluyoruz, sonra [...]