aSLı ₪

Bizim okulun tiyatro kulübünün hazırladığı bu oyunu izledik bugün. Konusu; 19 yıllık evli, bir “erkek(=P)” çocuk sahibi çiftimiz taşınma hazırlığı içindeyken, evin babasının 24 yıl önceki yaz aşkı, “yıllar önce beni sonsuza dek seveceğine söz vermiştin, bu sözü tutman için geldim” diyerek çıkagelir. Tabii ki çıkan skandalla gelişen olayları izledik. Fakat kurgusu biraz ilginçti. Biraz baştan, biraz sondan, sonra biraz en sondan kesit kesit oynandı. Başta eğlenceli gelmişti, sonradan çok sıktı. Bittiğinde çok sevindik… O kadar yani… Zaman geçişlerini daha hızlı yapabilselerdi bu kadar sıkıcı olmazdı belki de…

üşenip de makyajımı temizlemeden uyuduğum gecelerin sabahında tüm göz makyajımın göz altıma inmesine bayılıyorum = )

hele de makyajımı temizlemediğimi unutup ayna karşısında, beklediğimden başka bi aslıyla karşılaşma anlarım… enfes! xD

yarın burada olacak… havaalanına gidemeyeceğim o saate ertelenmiş bi finalim olduğundan. çok heyecanlıyım günlerdir. özlemiş miyim ne biraz da? (utandım bak şimdi = ) )

bugün erkenden uyandım, çok iş var; evin temizlenmesi, odamın toplanması, kirlilerin yok edilmesi, içki şişelerini imha etmeyi unutmaa ( =D ), aynı zamanda alış - veriş de şart, duvarlara asmak için ertelediğim herşeyi asacağım…

12 yıldır ilk kez yalnız kalacağız… inanamıyorum hala..!

içimdeki yaramaz çocuk yine kıkırdıyor, koşturup duruyor ordan oraya. çok eğlenecekmişiz gibi hissediyorum. istiyorum hatta bunu! = )

anneeeaaa… çabuk gel, çok özledim seniiiii…

“Kendime dönüyorum git gide… İsteyerek.. Yıllardır törpülediğim yanlarım kendini tamamlıyor yavaş yavaş.. Tamamlandığımda izin vermeyeceğim kimsenin benden birşeyler almasına.. Yok artık..”

Demişim zamanın birinde… 
Kendime dönüp dönmediğim tartışılır… Bişeyler yapıyorum ama, nereye varacağını kestiremeden.
Kapkaranlık ilerisi…

ne kadar güzel bir güne uyandık hepberaber… hava harika, kedim yavşak, kızlar uykuda, kulaklığım kulağımda… gezmek istiyor canım = ) 

bugün içim rengarenk… (mihih…)

herşey çok normal gidiyor hayatında, ya da bi konu hakkında… sen normal bi insan gibi yaşıyorsun. herşey düzeninde gidiyor ve sen zamanla bişeylerden sıkılırken başka şeylere daha çok ihtiyaç duymaya başlıyorsun. bu olay sen kendini tutmaya devam ettikçe daha da artan bi şiddetle kendisini göstermeye devam ediyor. tabii ki kendini tutamıyorsun bi süre sonra… sıkıldığını kendinden en uzağa iterken, ihtiyaç duyduğunun bokunu çıkartana kadar kendine çekiyorsun…

ve tahmin edilen son; herşeyden sıkılmış halde kendinden nefret ederek karanlığına kapanıyorsun…

sana da böyle oluyor mu?

dün akşam bu oyun vardı bizim okulda… geç kalarak yetiştim, fakat… beğenmedim ben bunu yaa : ( konusu mu yoktu, oyuncular mı beceremedi, onu bile kestiremedim… karakterlerden biri o kadar tiz bi sesle - mütemadiyen - bağırıyordu ki kalkıp çıkacaktım neredeyse…

hiç beğenmedim… = /

dün gece bunu izledim, eklentileriyle birlikte… aman diyim ben sana, sakın benim gibi izleme! ne kadar - ses çıkmasın diye - kulaklıkla dinlemek suretiyle izlesem de… elinde değil ki… kopmamak için elinden gelen gayreti göstermiş olsan da öyle bi an geliyor; kihkih kihkihkih… ehere eheehehe… sesi kısılmış kahkahalarım benim nefesimi keserken - odasında bulunduğum ve uyuduğunu sandığım - arkadaşı uyutmamış =P

o kadar çok güldüm ki… hatta hala gülüyorum ve hatta bu beni 1-2 hafta götürür gibi görünüyor xD

bu fırsatı kaçırmamalısın… en kısa zamanda izlemelisin! =D

Dün okulda bu oyunu izledik. ben yine ani bi kararla koşa koşa yetiştim. oyunun konusu hakkında herhangi bi araştırma yapmamış olmam, bu oyunu yıllar önce (sanırım adana’da) izlemiş olduğum gerçeğini içeri girdikten 2 dk sonra farketmeme sebep oldu. olsun… yine izlemek de ayrı bi güzelmiş = )

filmleri tekrar izlemekten pek hoşlanmam nasılsa bilirsin ne olacağını birazdan, ve o ilk izlerkenki heyecanın olmaz hiçbir zaman.

hayatımızdaki tüm ilkleri çok özel tutup seramoni tadında yaşamamız gerek bence… nasılsa hiç unutmayacağız…

bazılarının benim verdiğim değeri hak etmediğini sancılı bi şekilde anladığım perşembe akşamı sonrasında, (yine) bir anda gitme kararı aldığım okulumuzun bahar şenliğine doğru yola çıktığımızda vaktimin nasıl geçeceğine dair en ufak bi fikre sahip değildim. gidiş, çadırları kuruş, saatlerce bekleyiş, sinir oluş, saatlerce bekleyiş, daha çok daha çok sinir oluş kısmını geçiyorum = ) nasılsa herkes geldi en sonunda = P

akşam için hazırlıksız gelen arkadaşlar sağolsun gece donduk, üstümüze örteceğimiz tek battaniyeye bi ara 6 kişi sığdık (mı?), bu arada çadır 3 kişilikti xD, sonra 4 kişi sığmaya çalışmaya devam ettik. nasıl olduğumuzu merak edersen; legodan halliceydik =D

sıla iyiydi, bengü’yü bilmiyorum(o sırada nirvanaya ulaşmıştım =P ) , teoman süpperdi, demet akalın eh işteydi. ha bi de gen  vardı o da fena değildi…

kameralar şarkıcılardan çok bizim gurubu çekti… beni görürsen tanımazsın di mi? zaten tanınacak halde görünmüyorduk bence… (zuhahaha)

ilk gün ruhen , ikinci gün bedenen deşarj oldum ve buna gerçekten ihtiyacım vardı/mış…

iyki gitmişim! şimdi daha rahat nefes alabiliyorum = ) [tabii şenlikten dönüşü saymazsak… =S ]

ha bi de… rejim yalan oldu =D . ama pantolonlarım bol gelmeye başlamıştı. hiç sevmem üste oturmayan pantolonu! = )